Ondernemersportret – verbinder met woorden en ware interesse

Tekstbureau Koning Bolo

Ze groeit op in een Leiderdorpse jaren ’30 woning met glas-in-lood en lang voordat ze bedacht heeft om later te gaan schrijven, begint ze al met heel veel boeken lezen. De Vijf, Arendsoog, de Dolle Tweeling – Birgit kruipt er helemaal in en naar de camping in Frankrijk gaat er natuurlijk een flinke stapel boeken mee. Woorden genoeg, maar als jong meisje is ze nog niet zo’n makkelijke prater als nu. Ze is verlegen en houdt zich wat op de achtergrond.

Totdat dit keurige ‘balletmeisje met de twee vlechten’ gaat voetballen: ze wordt spits in het allereerste meisjesteam van voetbalvereniging Meerburg. Het blijkt een schot in de roos: in het zwart-witte tenue ontstaan vriendschappen voor het leven en Birgit beleeft er een fantastische tijd. Ook de eerste zaadjes voor het schrijversvak worden geplant, voor het clubblad schrijft ze wekelijks een mooi wedstrijdverslag. 

Er volgt een opleiding Facilitaire Dienstverlening (nu Facility Management) in Den Haag met interessegebieden voorlichting en communicatie en na nog een master aan de universiteit van Leiden gaat ze aan de slag als communicatieadviseur. Voor verschillende werkgevers doet ze de interne- en externe communicatie. Zo draagt ze bij de Belastingsamenwerking bijvoorbeeld bij aan een beter leesbaar aanslagbiljet, door het jargon in begrijpelijke taal om te zetten.

Voor de jeugdbescherming zet ze zich in om te laten zien wat een ontzettend mooi en goed werk deze hulpverleners doen en voor welke dilemma’s ze staan. Het blijkt een grote uitdaging om tegenwicht te bieden aan de negatieve berichtgeving, die er helaas ook is. In 2015 start ze haar eigen tekstbureau, naast het werken in loondienst, zodat ze meer schrijfopdrachten kan gaan doen. Ondertussen brengt ze twee mooie kinderen groot en vanaf 2022 is ze fulltime ondernemer.

Bij Tekstbureau Koning Bolo dus. Een bedrijfsnaam op een heerlijk bedje van nostalgie: beeld je Birgit als zesjarige in, op de bank naast haar oudere broer. Op vrijdagavond mogen ze samen het toetje, een bakje rijstepap, voor de televisie opeten. Koning Bolo staat aan: een serie over een koninkrijk waar er van ieder beroep maar één is. Als er iemand ziek is, dan neemt de koning tijdelijk die plek in. Of het nu de slager of de bakker is – hij maakt er het beste van en het zorgt voor hilarische momenten. Broer en zus smullen van de pap en de serie en Birgit weet al heel snel: als ik ooit mijn eigen bedrijf heb, dan heet het Koning Bolo.

Inmiddels interesseert Birgit zich als een ware Koning Bolo in zoveel verschillende mensen en branches. Zolang de ondernemer maar hart voor de zaak heeft – gaat haar pen aan de schrijf. En waar ze vroeger op een partijtje het liefst rechtsomkeert maakte bij het zien van een kamer vol kinderen, heeft ze er nu juist plezier in om met mensen in contact te zijn en ze aan elkaar te verbinden. Zowel op netwerkbijeenkomsten als online is Birgit niet te missen en inmiddels helpt ze haar klanten ook met zichtbaarheid op LinkedIn. 

Ja, die vlechten van vroeger zijn niet meer. Integendeel: met regelmaat zet ze nu een helm op, om op haar BMW te gaan toeren. ‘Er gebeurt iets met mij als ik op die motor stap!’ Dat gaat over woorden als vrijheid, een gevoel van stoer. Vroeger met ijskoude handen – op Valentijnsdag bij hem achterop tóch naar Haarlem rijden om gezellig uit eten te gaan. Inmiddels met verwarmde handvatten, samen met haar man door het mooie Limburgse heuvellandschap of langs de Zeeuwse kust.

En dan is er nog een droom. Die van het schrijven van een eigen boek. Zo’n boek waar je in kunt verdwijnen, doorspekt met historische feitjes over de plek waar het zich afspeelt. In gedachten wandelt Birgit al door haar boek en totdat het zover is, doet ze voor klanten die een boek aan het schrijven zijn de redactie.

Blog – Je rolt zo van het een in het ander…

Behangen, slaapkamer, Koning Bolo, - make-over

Die kleding kan ik de lades van de nieuwe kasten, maar óók in de lades van het nieuwe bed. Wat een uitkomst is dat zeg. Nu willen we nog nieuwe raambekleding en een paar leuke rekjes aan de muur die manlief zelf heeft ontworpen en we zijn klaar. Met de slaapkamer dan hè. Er zijn namelijk al plannen voor een nieuw vloertje op de overloop, nieuwe bekleding op de trap (maar wat is de vraag, heb je een leuke suggestie?) en een nieuwe vloer in de werkkamer. Waarschijnlijk willen we daar dan ook wel weer wat met de muren doen, ben ik bang.

Ja, zo rol je dus van het een in het ander. We wilden dolgraag die kasten eruit en vervolgens heeft de hele slaapkamer een make-over ondergaan. Maar ik kan niet anders zeggen dan dat het wel hele goede energie geeft als alles er zo lekker fris, vernieuwd en opgeruimd uitziet.

En dat… kan dus óók voor je teksten. Daarvoor ben je mij natuurlijk aan het juiste adres. Mijn man is van het klussen en ik ben van de teksten. Stel je begint bij je teksten op je LinkedIn-profiel. Je wil daar een paar stevige teksten en je wil vooral een lekker leesbaar profiel. Maar als je daar over het nadenken bent, blijkt dat de teksten op je website ook wel verfrissing en verduidelijking kunnen gebruiken. Wat dacht je van je folder of flyer en ander materiaal? En bij een post elke week op LinkedIn zou je ook wel wat hulp kunnen gebruiken. En…

En zo gaat dat dus. Je begint met een tekstje op LinkedIn en vervolgens heb je alle tekst over je onderneming onder handen genomen. Hiervoor ben je bij mij aan het juiste adres. We pakken het stap voor stap aan in jouw tempo. Dus ben jij klaar voor een make-over van je teksten? I’m your girl! En voor je klusopdrachten moet je toch echt bij een klusjesman zijn 😉

Nog een blog lezen over teksten? Zie: Maak je tekst leesbaarder

Blog – Zichtbaarheid loont!

Een van mijn lijfspreuken richting mijn klanten is: zichtbaarheid loont! Echt hoor, mensen moeten immers weten wat jij doet en waar ze jou voor kunnen inhuren. En als je dat regelmatig doet, dan onthouden mensen jou en je onderneming. Dat zichtbaar zijn als ondernemer kan op diverse manieren. Ik geef jou hier drie tips en een bonustip. Doe er je voordeel mee. 

Tip 1) Fysiek netwerken

Je kunt als ondernemer allereerst zichtbaar zijn door naar netwerkbijeenkomsten te gaan. Je gaat daar in gesprek met andere ondernemers en vertelt wat jij doet. Maar daarin heb je verschillende mogelijkheden. Bij sommige bijeenkomsten is het gewoon een informeel samenzijn waarbij je je aan elkaar kunt voorstellen en bij bijvoorbeeld wekelijkse netwerken is er een vast programma waarbij je vaak ook over je onderneming mag pitchen. En dat is bij uitstek een mooi moment om je onderneming in de schijnwerper te zetten. 

Zo zit ik zelf bij het Conn-X-e Businessnetwerk in Leiden waar ik elke donderdag van 7.00-9.15 uur ontbijt met een groep andere ondernemers. En ik bezoek ook regelmatig andere minder frequente netwerkbijeenkomsten zoals ‘Netwerken op Hakken’ waar je uiteraard alleen vrouwelijke ondernemers ontmoet. Beide soorten bijeenkomsten vind ik heel inspirerend en ik ga dan ook weer vol energie naar huis. Bovendien leer ik elke keer weer nieuwe ondernemers kennen waarmee ik mijn netwerk uitbreid. 

Tip 2) Online netwerken

Naast dit fysieke netwerken, kun je natuurlijk ook online netwerken door jouzelf en je onderneming op sociale media te laten zien. Laat maar zien wie je bent en wat je doet én wat je voor iemand kan betekenen. Het heeft vaak wel even tijd nodig voordat het loont. Je bent als ’t ware aan het zaaien. Maar als je dat zaaien consequent doet, levert dat uiteindelijk klanten op. Door jezelf te laten zien, word je vaak ook weer uitgenodigd om te linken zodat je netwerk ook op die manier groeit. 

En wil je nu écht zichtbaar zijn, dan is het handig als je naast je tekst ook beeld hebt! Beeld van jouzelf, want de klant wil immers met jou in zee. Daarom heb ik dit jaar een heuse fotoshoot gedaan. Iets waar ik als een berg tegenop zag, maar wat was het leuk! Het is zaak om een fotograaf te vinden waarbij je je op je gemak voelt, want dat zie je echt terug in je foto’s. En dat je van tevoren ook een idee hebt waar je de foto’s wil maken. De foto’s uit mijn shoot gebruik ik regelmatig bij mijn social-media-berichten. 

Tip 3) Reageren op berichten

Zeer belangrijk is het als jij zelf reageert op de comments die worden gegeven op een door jou geplaatste post. Reageer daar niet alleen met een ‘like’ op, maar geef jouw eigen ‘comment’ daar weer op. Je houdt zo het gesprek gaande. Het valt niet stil. Dat is goed voor het bereik en bovendien doet iemand moeite om iets aan jou te laten weten, dan is het ook wel zo netjes om daar wat uitgebreider op te reageren. Mooi meegenomen is dat mensen in jouw netwerk ook weer jouw comment voorbij zien komen. En dat is goed voor je zichtbaarheid!

Vind je zelf berichten plaatsen allemaal nog een beetje spannend, dan is het goed om te weten dat je ook al zichtbaar bent op social media als je op berichten van anderen reageert. Een comment of like wordt immers gezien door mensen uit je eigen netwerk én door mensen uit het netwerk van degene waar je op reageert. En als je profiel goed up-to-date is, zien die volgers wat jij doet en ben je dus zichtbaar. Zie als een eerste stap op weg naar meer zichtbaarheid. 

Tip 4) Bonus 

Ik heb ook nog een bonustip voor je in het zichtbaar zijn. Ik heb namelijk mijn auto laten beletteren met mijn logo, bedrijfsnaam en websiteadres. En een van mijn klanten vond mij door middel van mijn bedrijfsnaam en logo op mijn auto. Hoe leuk is dat! Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om te adverteren op een nieuwswebsite, in een huis-aan-huisblad of om een folder of flyer te laten maken en die te verspreiden. Op moment dat mensen dan iemand nodig hebben uit jouw branche, kom jij als eerste oppoppen in hun geheugen omdat jij regelmatig voorbijgekomen bent of omdat ze jouw flyer in handen hebben gehad.

Kortom: zichtbaarheid loont! Wil je zelf gaan posten of teksten schrijven, maar heb je hulp of een zetje nodig, stuur mij dan een berichtje. Ik help je graag op weg naar meer zichtbaarheid. Samen zetten we de stappen die nodig zijn, maar wel in jouw eigen tempo.

Nog een blog lezen met tips? Lees mijn blog: Maak je tekst leesbaarder!

Blog – En daar sta je dan met een motorblok in je handen…

Mijn zeventienjarige zoon heeft een leuke nieuwe hobby. En als zelf fervent motorrijder juich ik deze hobby helemaal toe. Al heeft de moeder in mij er ook wel wat angstige gedachten bij. De nieuwe hobby van mijn zoon draait namelijk om zijn brommer, een schakelbrommer wel te verstaan. Geweldig apparaat: een Bèta 50cc. Zo’n lekker stoer crossmodel.

Maar deze hobby reikt verder dan alleen het rijden op dit mooie en stoere apparaat. Onder zijn hobby valt namelijk ook het sleutelen aan het apparaat. En dat gebeurt dus heel regelmatig bij ons in de achtertuin. Waar ik denk, breng dat ding gewoon even naar iemand die er verstand van heeft, gaat mijn zoon gewoon zelf aan de slag. Met af en toe wat hulp van vrienden, maar ook zoekt hij hulp bij You Tube. Filmpje, na filmpje komt voorbij. Daar kun je echt alles vinden. 

Met bewondering

Nu zijn eigen brommer al een tijdje stilstaat omdat er nu iets aan moet gebeuren dat hij écht niet zelf kan, heeft hij met een maatje van hem een oude en kapotte scooter voor weinig gekocht. Deze scooter startte het niet meer, maar de jongens hebben het apparaat weer rijdend gekregen. Geweldig vind ik dat. Echt met grote bewondering bekijk ik dat allemaal. Ze hadden er helemaal geen verstand van toen ze de scooter kochten en toch krijgen ze ‘m rijdend. 

Mijn zoon was natuurlijk superblij dat hij de scooter weer aan de praat had gekregen en ging fijn een stukje rijden. Na een tijdje hoorde ik een scooter aan komen rijden met flink wat geluid. Beduidend méér geluid dan toegestaan. Wat bleek nou? Tijdens het rijden over een vluchtheuvel, brak de uitlaat door midden. Dus voor zover de rijdende oude scooter. Deze reed even niet meer. 

Drie keer scheepsrecht

Maar mijn zoon is niet voor één gat te vangen. Er werd een gebruikte uitlaat via Markplaats op de kop getikt. Bij aankomst bleek die echter niet te passen. De volgende dan maar nieuw besteld: ‘Als die niet past, kunnen we ‘m gewoon terugsturen,’ was de redenatie. En ja hoor, deze werd weer teruggestuurd. Maar gelukkig gold hier drie keer scheepsrecht en de derde deed het wel. 

Toch was het daar nog niet mee klaar. De scooter was eigenlijk wel heel oud. Er moest een nieuw motorblok op. Op Marktplaats gestruind en gevonden, maar dat was niet in de buurt. Wat wél in de buurt was, was zo’n zelfde oude scooter. Die werd te koop aangeboden door iemand die ze kenden. En ja hoor, deze hebben ze opgekocht met het idee om het motorblok ‘even’ over te zetten. Zo gezegd, zo gedaan. 

Mijn zoon die normaal pas in de middag opstaat als hij niet naar school hoeft, was ineens een keer vroeg uit zijn bed. ‘Ja, ik heb zin om aan de scooter te werken, ‘ zei hij toen ik hem heel erg vragend aankeek. Vanuit mijn werkkamer sloeg ik zijn scooterklusactiviteiten gade. Dat ging regelmatig vergezeld van #$@%^ en van #%*$@#&. Ook werd er wat gegooid met spullen en geschopt tegen alles wat voor zijn voeten kwam. 

Fijn een stukje rijden

Oké, daar was hulp nodig. Ik stroopte mijn mouwen op, pakte een paar werkhandschoenen en liep de ‘werkplaats’ op. Niet veel later had ik het motorblok in mijn handen. Samen met mijn zoon heb ik gezwoegd, gescholden, getrokken, geduwd, gehamerd en gejuicht. Maar uiteindelijk zat het motorblok door onze vereende krachten en wat geduld op zijn nieuwe plek. Daarna heeft mijn zoon alle andere onderdelen er weer opgezet en in de middag ging hij fijn weer een stukje rijden.

Daar kan ik alleen maar hele grote bewondering voor hebben: learning bij doing

Lees ook een andere blog van mij waar mijn zoon in voorkomt: Oeps… 2x post van het CJIB

Blog – Ik rijd zo het verkeersinfarct in!

Op een mooie donderdagmiddag reed ik van de supermarkt naar huis zo het verkeersinfarct van Leiderdorp in. Op de dichtbijgelegen A4 was een flink ongeluk gebeurd en dat betekende vervolgens dat héél veel automobilisten die vanuit de richting Amsterdam naar Den Haag moesten, maar even binnendoor via Leiderdorp reden. Míj́n Leiderdorp. En dat is helaas niet de eerste keer dat dit gebeurt.

Ik kwam nietsvermoedend van het boodschappen doen. Als eigen baas is het immers zo handig dat je gewoon kan beslissen om midden op de dag boodschappen te doen. Spijt had ik, enorme spijt van dit heerlijke beslisrecht. Elke weg richting mijn huis stond vol met auto’s. Op nog geen kilometer van mijn huis kwam ik vast te staan. Muurvast. Met mijn wagen volgeladen met boodschappen die een koelkast wel konden waarderen. Hoe frustrerend is dat? Nou ik kan je vertellen: héél frustrerend.

Langzaam een autolengte vooruit

Ik ben niet zo goed in wachten tot ik eindelijk een autolengte mag opschuiven dus ik keerde om. De bestuurders van de auto’s achter mij keken mij meewarig aan. Waarschijnlijk dachten zij: wat gaat zij nu weer doen? Om vervolgens, nadat ik de hele rij gepasseerd was, een andere aanrijroute te nemen die wél reed. Althans dat dacht ik op dat moment. Die eerste kilometer had ik in ieder geval rijdend te pakken. So far, so goed. Ik kon zelfs doorschakelen naar de derde versnelling. Tot… ik ook daar stil kwam te staan. Ik denk dat het daar zelfs nog wel erger was. Veel erger. Ik was hierdoor letterlijk en figuurlijk verder van huis. 

Frustratie van mij afschrijven

Ik heb er uiteindelijk twee uur overgedaan voordat ik thuis was. Twee uur! Over een stukje waar ik normaliter vijf minuten over doe. Enorm zonde van mijn tijd. Het was werkelijk waar zo frustrerend, omdat je vaststaat en geen enkele kant op kunt. Als je omkeert, sluit je immers weer ergens anders in de rij aan. Deze tekst schrijven, was voor mij een soort verwerking. Ik heb het als ’t ware van mij af kunnen schrijven, want wat heb ik mij zitten verbijten. Maar uiteindelijk levert dit dus toch ook weer een mooie tekst op die jij als bezoeker van mijn website kunnen lezen. Zodat duidelijk wordt hoe ik schrijf.

Nog meer lezen over mij over wat ik meemaak, lees het in mijn blog ‘Mijn eigen attractiepark‘.

Blog – Oeps… 2x post van het CJIB!

We zijn net thuis afgezet door een vriend die ons heeft opgehaald van Schiphol. Samen met mijn gezin heb ik een heerlijke vakantie in Griekenland gehad. We lopen naar binnen en ik pak de post op die op de deurmat ligt. Ik zie dat er twee enveloppen van het CJIB bijzitten. Oeps, dat valt even flink tegen als je net thuiskomt van een heerlijk relaxte vakantie. Maar wacht even…

Allebei de enveloppen blijken voor mijn zestienjarige zoon te zijn. Post van het CJIB voor een zestienjarige, zie ik je denken? Ja, dat kan. Mijn zoon is vlak voor onze vakantie namelijk de trotse eigenaar geworden van een schakelbrommer. Iets waarvan hij al vanaf zijn dertiende droomt. En waarvoor hij al een aantal jaar spaart. Een heuse Bèta 50cc heeft hij gekocht. Dat is een Italiaans merk schakelbrommer, een soort crossmodel. In mijn pubertijd reden de jongens op een Honda MT5. Daar lijkt deze brommer op. 

Drie jaar lang gespaard

Het was mooi om te zien dat hij al een aantal jaar geld opzijzette voor zijn brommer. Drie dagen voor onze vakantie was het dan eindelijk zover: hij kocht de brommer. Zijn droom kwam uit! En het mooie is dat hij die drie dagen voor onze vakantie alleen maar op zijn brommer heeft gereden. Hij ging er zelfs mee naar zijn werk dat bij ons om de hoek is. ‘Ja, dan kan ik nog een stukje rijden als ik klaar ben,’ zei hij toen ik vroeg waarom hij eigenlijk op de brommer ging. 

Fietsen doen we liever niet

Als motorrijder begrijp ik zijn gevoel. Het is immers heerlijk om op een brommer of motor te zitten en die vrijheid te voelen. Een superfijn en ook wel stoer gevoel. En voor mijn zoon brengt dat met zich mee dat hij dan ook nog eens mobieler is. Hij kan heerlijk op zijn brommer naar een vriend die een eind verderop woont en waarvoor hij normaal de bus pakt of heel soms zelfs de fiets. Maar ja, we fietsen natuurlijk liever niet. Nu rijdt hij heerlijk op zijn brommer heen en weer. 

Een hele dure les!

Het is ook ontzettend leerzaam voor hem. Je koopt namelijk niet alleen die brommer, maar je hebt ook een verzekering nodig en wat dacht je van het onderhoud. Dat kost ook nog wat. Of de benzine? Zeker in deze tijden. Hij gooit ‘m vol voor nog geen tien euro, maar dat komt natuurlijk wel regelmatig terug. Een les in hoe je met je geld om kunt gaan en dat niet alles zomaar gratis is. En net terug van een heerlijke vakantie leerde hij nog een les. Helaas een hele dure les. 

Zijn lesje geleerd

Met een vriend achterop ging hij de dag voor onze vakantie lekker een stukje rijden en trok even goed op. Die flitscamera nog net niet buiten de bebouwde kom kende hij niet, althans nog niet. Hij reed daar binnen het uur twee keer langs. En ja, je begrijpt het al: twee keer te hard. Hij was daar wel even flink van slag van, want bijna 150 euro moeten betalen als je zestien jaar bent, valt vies tegen. Hij heeft zijn lesje geleerd. Hij rijdt niet meer zo hard, zegt hij. En ik ben stiekem ook wel blij, want ook al rijd ik zelf motor, als moeder maak ik mij natuurlijk wel zorgen als hij op zijn brommer wegrijdt en even lekker het gas opentrekt! 

Lees ook een andere blog van mij waar mijn zoon in voorkomt: Geen haar, maar lijm op mijn tanden!

Blog – Te mooi om waar te zijn

Als motorrijder ga ik ook wel eens een nachtje of meerdere nachtjes weg. Dan wil je wel je toilettas en schone kleren meenemen. Dat kan in een rugzak natuurlijk, maar lang toeren met een rugzak om is niet heel prettig. Dat ga je op een gegeven moment toch wel voelen. Daarom zijn we al een tijdje op zoek naar koffers voor op mijn motor. In eerste instantie via Marktplaats. De koffers zijn namelijk best duur en tweedehands is eigenlijk een prima optie. Heel even dachten we dat een deal hadden gesloten die te mooi was om waar te zijn. En ja, het was dus ook niet waar…

We komen heel snel tot een prijs

Mijn man struint Marktplaats regelmatig af en heeft deze keer zelf een oproep geplaatst. Met de vraag naar koffers specifiek voor mijn motor. En ja hoor, daar reageert al snel iemand op. Er zitten foto’s bij van een motor met daarop de koffers. De koffers zijn niet supergoed in beeld, maar zien er op de foto’s prima uit. En het zijn de juiste koffers. Al snel komen we tot een mooie prijs. Achteraf blijkt dus een beetje té snel. 

Ik zag mijzelf al terugrijden

Op de vraag of de verkoper nog meer foto’s wil sturen zodat we een beter beeld krijgen van de koffers, reageert de beste man niet. Wel vraagt hij wanneer we de koffers komen halen. By the way, hij woont in Sittard. Of all places, maar liefst meer dan twee uur rijden vanaf ons huis. Maar ik heb het er wel voor over. Ik ben al helemaal in jubelstemming. Eindelijk de door mij gewenste koffers. Ik kan eigenlijk niet wachten en kijk al naar de weersverwachting van het aankomende weekend om ze op te halen. Dan hebben we gelijk een mooi ritje voor de boeg. Ik zie mijzelf al terugrijden met die koffers aan weerszijden van mijn motor. 

Ik ben gewoon naïef

Een dag later is de hele berichtenstroom met deze man en de oproep voor de koffers uit het Marktplaats-systeem gehaald en staat er melding klaar voor ons. De verkoper is op basis van verschillende meldingen dubieus bevonden en daarom is onze vraag naar de koffers uit het systeem gehaald. Een oplichter dus. Net op tijd. Inmiddels weet ik dat dit soort oplichters expres zeggen heel ver van jouw woonplaats te wonen in de hoop dat je je aankoop laat opsturen en dan van te voren betaalt. Ja, dat weet ik dus nu pas! Ik ben denk ik, op dat gebied, gewoon erg naïef en ga vooral uit van het goede van de mens.  

Ik spaar nog even door

Het blijkt te mooi om waar te zijn. Dus wees gewaarschuwd! Kom je heel snel tot een goede prijs en woont de verkoper een allejezus eind bij jou vandaan: denk dan even goed na! Laat je aankoop vooral niet opsturen met vervolgens aan jou de vraag om vooraf te betalen. Natuurlijk gaat het ook vaak goed, niet iedereen is zo oneerlijk. Gelukkig maar. Wel heel erg jammer dat dit soort oplichters het verzieken voor alle eerlijke verkopers op Marktplaats. En ook jammer dat ik mijn koffers nog niet heb. Ik spaar voorlopig nog maar even door.

Lees ook een andere blog van mij over motorrijden: Duur proefritje!

SCHRIJFTIP – Maak je tekst leesbaarder

Ik zie af en toe rampzalige teksten voorbij komen. Als tekstschrijver breekt dat mijn hart. Krijg ik spontaan buikkramp. Of jeuk. Of misschien zelfs wel buikkramp én jeuk. Maar jongens, dat kan echt anders! Deze teksten kunnen met een paar kleine aanpassingen een stuk leesbaarder worden. Hoe? Ik geef je hieronder drie hele simpele schrijftips.

1) MAAK GEBRUIK VAN WITREGELS 

Allereerst zie ik vaak teksten die aan één stuk geschreven zijn. Dus een hele lap tekst zonder enige indeling. Als een groot blok staat dat daar. Dat leest niet lekker. Maak daarom gewoon gebruik van witregels. Dus na elke alinea zet je een witregel. 

2) ZET KOPJES BOVEN JE ALINEA’S

Om teksten met witregels nog leesbaarder te maken, is het verstandig om tussenkopjes te gebruiken. Zet boven elke alinea of om de alinea een toepasselijke kop. Maar wel eentje die natuurlijk op de onderstaande tekst slaat. Duh!

3) SCHRIJF AFKORTINGEN VOLUIT

Regelmatig zie ik in teksten afkortingen staan. Dan leest de tekst niet lekker door. Je gaat nadenken wat die afkorting betekent en dat is als je het uitschrijft helemaal niet nodig. Dus mijn advies is altijd: schrijf afkortingen voluit! Denk hierbij aan m.b.v. –> met behulp van, b.v. –> bijvoorbeeld of e.d. –> en dergelijke. Voor afkortingen die als woord bekend staan zoals btw, cd of wc geldt dat niet. 

Doe er je voordeel mee! Mocht je het toch wat moeilijk vinden, stuur mij dan een berichtje. Ik help je graag. 

Blog – Mijn eigen attractiepark

De band ratelt, het bakje zet zich in beweging en rijdt langzaam omhoog. Ondertussen schiet je hartslag alle kanten op. Plotseling stopt het bakje waar je in vastgeklemd zit, vlak voor de top. Even zo snel zet het zich weer in beweging, je hoofd wordt strak naar achteren gedrukt en je schiet als een razende Roeland naar beneden. De diepte en het voor jou nog onbekende zwarte gat in. Je weet niet wanneer je weer ‘landt’. Je maag vindt dat niet zo leuk. Af en toe knijp je je ogen dicht, maar het liefste wil je alles zien. Alleen het lukt niet al te goed. Ondertussen vraag je jezelf af: zijn we er al? 

Uit mijn comfortzone

Ja, ik zat in een achtbaan en niet zo maar eentje. Ik was in Disneyland Parijs en ik ‘deed’ de Space Mountain. Ik ben flink uit mijn comfortzone gestapt en heb attracties gedaan waar ik eerder resoluut ‘nee’ tegen zei. En achteraf was het natuurlijk ontzettend kicken. Dat je het toch gedaan hebt. Sommige attracties zou ik zo nog een keer doen, maar andere juist niet. Been there, done that! 

Alles past zo mooi bij elkaar

Het was heerlijk op en rond het park in Parijs. En wat past daar toch alles mooi bij elkaar. Elk land en park heeft zijn eigen onderwerp en alle attracties, gebouwen en kleding van de medewerkers zijn daar zo ontzettend goed op afgestemd. Ja, daar betaal je ook voor, maar het is toch maar wel zo. Iemand heeft dat bedacht en heeft overzicht daarop. Ook wordt het park, bij wijze van spreken, onder je voeten opgeruimd. Het is altijd netjes en schoon.

Ik doe hetzelfde!

Als tekstschrijver doe ik hetzelfde met de teksten voor mijn klanten. Ik ben degene die het overzicht heeft. Ik zorg dat de teksten netjes zijn en schoon. Dus geen gekke leestekens op verkeerde plekken. Geen dubbele woorden of gebruik van vaak dezelfde woorden. Ik zet de d’s en t’s waar ze moeten staan. En het allerbelangrijkste: ik zorg dat de tekst perfect past bij de klant en dat het allemaal op elkaar is afgestemd. En hoe gaaf is het dan als je dat onder de naam Tekstbureau Koning Bolo mag doen. Klinkt toch als een attractie- of sprookjespark!

Heb jij hulp nodig bij je teksten? Neem dan contact met mij op! Ik beloof je: het wordt geen zinderende achtbaan.

Blog – Beslissen over de dood van een dier

Hond Pip

Onze hond Pip had laatst gezondheidsproblemen. Hij was ’s nachts heel onrustig. Liep maar heen en weer. Zodra hij lag, stond hij weer op, ging naast mijn bed zitten en tikte mij met zijn pootje aan. Wat voel je je dan machteloos. Je weet niet wat er aan de hand is en je kunt het ook niet vragen. Althans je kunt het wel vragen, maar je krijgt geen antwoord. Het voelde als die tijd dat de kinderen klein waren en je ’s nachts meerdere malen uit je bed moest. Doordat ze zo klein waren, konden ze nog niet praten en probeerde je dus ook maar wat om het te verzachten. Zo ook bij onze lieve Pip.

Pilletje hier, pilletje daar

De volgende dag kon ik gelukkig gelijk bij de dierenarts terecht. Hij werd onderzocht. Ze nam een echo van zijn buik en er werd bloed afgenomen. Maar er kwam niet echt iets concreets uit. Wel een pilletje hier en een pilletje daar. En ook nog een maagbeschermer erbij. Tot slot nog andere voeding. Uiteindelijk trok het weer weg in de tijd die volgde. Maar dit zet je wel aan het denken. Wat als? Maar eerlijk gezegd wil je daar helemaal niet aan denken. 

Je wil gewoon dat je huisdier heel lang bij je blijft en zeker niet ziek wordt. Ik moest gelijk weer aan onze konijnen denken die we aanschaften toen onze kinderen nog klein waren. De kinderen vroegen namelijk regelmatig: ‘Mam, mogen we een konijn? Ah… mama toe nou.’ En wát doe je dan? Na dat zo vaak gehoord te hebben en het ook nog opvoedkundig een goed plan te vinden, ga je dus toch op pad om konijnen te kopen. Konijnen in meervoud, want eentje is zo zielig. 

Een schuinhangend kopje

En dan gaat op een dag één van de twee konijnen een beetje vreemd doen: hij tolt als het ware om zijn as. Manlief gaat ermee naar de dierenarts. Deze geeft aan dat er niet zo veel meer aan te doen is en manlief laat het beestje uit zijn lijden verlossen. Gelukkig hadden we nog een konijntje over. Al was het ook best zielig voor het konijn zo alleen. Maar het konijntje ziet af en toe een groot dier voor zijn hek staan springen. Onze hond Pip vond dat natuurlijk reuze interessant zo’n konijn. 

Maar op een dag gaat het koppie van het overgebleven konijntje schuin hangen. Eén kant op en daardoor kan hij ook maar één kant oplopen. Hup… toch maar weer even naar de dierenarts. Die geeft aan dat het óf een hersenbloeding óf een oorontsteking óf een parasiet kan zijn. Er is maar een kleine kans dat het beestje dit gaat overleven. Dus… Dus wat? Moet ik het beestje dan maar gelijk in laten slapen? Zonder iets gedaan te hebben? Nee, dát kan ik absoluut niet. 

Vreselijke beslissing

Dus kregen we voor alle drie de mogelijke oorzaken medicijnen. Na een paar weken gaat het een stuk beter met het konijn. Maar dan hangt ineens zijn koppie de andere kant op en ligt hij alleen nog maar op zijn zij. Hij kan niet meer bij zijn etensbak. Arm beestje. Hup, wij weer in de auto naar de dierenarts. Wederom krijgen we de boodschap: ‘Er is een hele kleine kans dat het beestje hier bovenop gaat komen.’ 

Wat doe je dan? Wat is dat een moeilijk besluit. Het beestje ademt gewoon, ligt hulpeloos op zijn zij en wij moeten beslissen over zijn leven. Met tranen die over mijn wangen biggelen, nemen we het besluit om ‘m in te laten slapen. Wat een vreselijke beslissing is dat. Een beslissing over leven en dood. We zijn erbij als hij het spuitje krijgt, als hij vecht voor zijn leven en als hij dan uiteindelijk het leven loslaat. Wat vond ik dit moeilijk. 

Zo lang mogelijk genieten

Op dat moment neem ik de beslissing: wij nemen géén huisdier meer. Ik wil dit niet nog een keer meemaken. Ik vind het echt vreselijk zo’n beslissing. Thuis springt een vrolijke Pip tegen ons op. Pip vindt het raar, zoekt het konijn, maar vindt ‘m natuurlijk niet. We hebben gelukkig toch nog een huisdier, maar ik hoop van harte dat we nog héél lang van onze lieve Pip kunnen genieten. En als Pip dan zo onrustig is als laatst, hoop ik dat des te meer. 

Nu een blog lezen waar mijn zoon in voorkomt? Zie: Geen haar, maar lijm op mijn tanden!