‘Kijk eens Bir, wat we vonden op zolder!’ Dat zei mijn moeder toen ze mij deze schoenendoos vol met brieven kwam brengen. Dat ik vanaf jonge leeftijd al aan het schrijven was, wist ik wel, maar dat ik zóveel brieven uitgewisseld heb was ik vergeten.
En wat is het ontzettend leuk om die brieven te lezen. Om weer even terug te gaan naar mijn jeugd. Om te lezen over ‘puber’ zijn. Om te lezen over de struggles uit het leven van mij en mijn vriendinnen. Het maakt mij wel nieuwsgierig naar de brieven die ikzelf geschreven heb, maar die zitten er helaas niet bij. Dit zijn immers alleen de brieven die ik ontvangen heb.
Ik had namelijk verschillende penvriendinnen die ver weg woonden en met vriendinnen uit de buurt wisselde ik ook wekelijks brieven uit. Het schrijven zat er toen dus al overduidelijk in. Op dat moment wist ik niet dat ik later van schrijven mijn werk zou maken.
Het lijkt me wel heel leuk om de brieven die ik ontvangen heb weer terug te geven aan de briefschrijvers zelf als ik nog contact heb met deze personen. Dus dat gaat een mooi projectje worden.