Al maanden weten we dat hét gaat gebeuren. We zijn er dan ook helemaal klaar voor. Hebben onze agenda’s erop ingericht en tóch gaat het bijna mis. Bij aankomst in het ziekenhuis voor een operatie aan de hand van mijn zoon, staan we namelijk in het verkeerde ziekenhuis. En dan moet je écht even schakelen.
Mijn zoon is kok en in de zomer belt een collega van hem ons op en zegt dat onze zoon diep in zijn vinger gesneden heeft en dat het wel verstandig is dat hij ernaar laat kijken. Of we hem op komen halen, zelf rijden kan hij nu niet. Tuurlijk, doen we. Het is tegen zessen dus we gaan naar de huisartsenpost.
Operatie is nodig
De kersverse jonge arts en haar supervisor aldaar constateren dat het gehecht moet worden. Zo gezegd, zo gedaan. Na een paar dagen is zoonlief alweer aan het werk; de wond heelt snel. Na een paar weken blijkt echter dat hij zijn vinger niet helemaal goed omhoog krijgt. Dus wat volgt zijn wederom afspraken: bij de huisarts en de handchirurg. Die laatste constateert dat zijn pees blijkbaar geraakt is en dat een operatie nodig is.
Check: datum, tijd en route
Een operatie wordt ingepland. Zo ook in onze agenda’s. Omdat hij meerderjarig is, krijgt hij de telefoontjes, afspraken en berichten zelf binnen die hij natuurlijk braaf naar ons doorstuurt. En dus ook het berichtje waarin de datum, tijd en route in het ziekenhuis staat. Op die dag zijn we gelukkig ruim op tijd in het Leiderdorpse Alrijne-ziekenhuis. Mijn kinderen noemen mij niet voor niets ‘Janic Panic’ omdat ik graag overal ruim op tijd wil zijn. Dan maar daar wachten, maar deze operatie staat al zo lang gepland die laten we niet zomaar aan onze neus (en mijn zoon zijn hand) voorbijgaan.
‘Maar mevrouw…’
Aldaar gaan we op zoek naar route 74 om te volgen. Superhandig natuurlijk die routes in het ziekenhuis. Daar is goed over nagedacht. We zien het bordje 30 – 99 en volgen die netjes. Maar al wat komt, is nummer 74. Oké, oké, we (lees ik) vragen het even bij de ingang. ‘U zoekt route 74 mevrouw? Maar dan moet u in Leiden zijn!’, zegt de vriendelijke dame achter de balie. Dát ziekenhuis heet dus ook Alrijne. Dit is het moment dat Janic in paniek had kunnen raken, maar dat gebeurt dus niet. En vanaf nu doet mijn zoon natuurlijk minder lacherig over mijn Janic-Panic-ik-wil-ruim-op-tijd-zijn-gedrag, schat ik zo in.
We worden opgewacht
Wij rijden met gezwinde spoed richting het Leidse Alrijne ziekenhuis. Daar aangekomen, gaan we in rechte lijn op route 74 af. Aan het einde van de route -slechts één minuut na de gewenste aanvangstijd- staat de operatie-assistente ons al op te wachten. We mogen gelijk doorlopen. De operatie is gelukkig zo gepiept en nu moet hij een aantal weken met een spalk lopen. We zijn superblij dat de operatie door kon gaan.
Tip voor het Alrijne?
Als communicatiemens vind ik hier toch wel iets van. Teruglezend in het sms’je stond duidelijk Alrijne Leiden, maar dat was ons alle drie niet opgevallen. Mijn zoon wist al helemaal niet dat er ook in Leiden een Alrijne was en óók niet onbelangrijk: de eerste afspraak was in Leiderdorp. Nu hoor ik trouwens dat meer mensen dit meemaken. Vanuit mijn vak gezien, pleit ik daarom voor een toevoeging in de sms met zoiets als: ‘Let op, uw afspraak is op de locatie Leiden (óf Leiderdorp óf Alphen aan den Rijn)’. Dit kun je natuurlijk -net als de rest van de sms- heel makkelijk automatiseren. Dat voorkomt dit soort problemen. Duidelijkheid, dát is belangrijk.
Dus Alrijne, doe er je voordeel mee!